Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2008

Τις πταίει;

Τα παιδιά έχουν δίκιο.
Αυτό που πρέπει να κάνει η κάθε κυβέρνηση είναι να δώσει προταιρεότητα στην παιδεία.
Είναι αυτό που λείπει από την πλειοψηφία των Ελλήνων.
Ξεκινάει από το επίπεδο διαπροσωπικών σχέσεων, από το φιλικό "ρε συ μαλάκα" και (δεν) καταλήγει στα σκουπίδια γύρω μας κυριολεκτικά, πνευματικά, ανθρώπινα.
Φανατισμός πολύς φανατισμός.
Ένας φίλος προχθές μου είπε ας τα κάψουν όλα, να πέσει η κυβέρνηση. Δεν είμαι φίλος της κυβέρνησης, αλλά σκέφτηκα με δέος, άν για κάθε αλλαγή κυβένησης πρέπει να βάζουμε μπουρλότο, τότε αυτή η χώρα δεν έχει μέλλον.
Η διαπίστωση ότι σχεδόν όλοι οι Έλληνες άγονται από διάφορουςδεν μου αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας.

Τι βλέπω γύρω μου;

Ένα παιδί που το έκαναν εθνικό ήρωα επειδή βρέθηκε στο δρόμο ενός δολοφόνου., λες και πρέπει να λατρεύουμε όποιον δολοφονείται στην Ελλάδα. Βέβαια η δολοφονία ήταν θείο δώρο για αυτούς που το εκμεταλεύτηκαν. Με εκπλήσει όμως το πλήθος των πιστών του μικρού Αλέξη που τον μετέτρεψαν σε πολιτικό Άγιο Εφραίμ ( εννοώ αυτόν της Νέας Μάκρης που προκυνούσαν το πτώμα του, μη μπερδευτούμε με τον ζωντανό Εφραίμ).

Την απαξίωση της Δημοκρατίας. Που είναι η βασική της αρχή; Το να μην κάνεις ότι δεν θέλεις να σου κάνουν. Ξέρει ο κάθε Έλληνας που αρχίζει και που σταματάει η Ελευθερία; ότι ο Νόμος πρέπει να είνα αμείλικτος στον παραβάτη αστυνομικό ή πολιτικό, στον κουκουλοφόρο; Να μην υπάρχουν αυτά τα άλοθι εσείς σκοτώσατε το παιδί εμεις θα κάψουμε το σύμπαν η μια μεριά, δεν κάνουμε την δουλειά μας γιατί θα βρούμε τον μπελά μας η άλλη.
Θέλει Αρετή και Τόλμη η Ελευθερία. Τις είδατε πουθενά;

Η Ελλάδα είναι ένα απέραντο βακούφι ή πιο λαϊκά μαγκούφι.
Η μαγκούφα Ελλάδα λοιπόν είναι ένα βακούφι της Εκκλησίας. Λύνει και δένει. Συμπτωματικά οι φωτιές ανάβουν μετά από μεγάλα σκάνδαλα της δράσης της. Οταν ήμουν φαντάρος πριν πολλά χρόνια, ένας συνάδελφος, ένα χωριατόπαιδο μου είπε μια αλήθεια: Για να πάρεις μετάθεση δεν χρειάζεσαι κανένα στρατηγό, αν έχεις μέσο κανέναν δεσπότη καθάρισες.

Όλη η χώρα είναι αχμάλωτη των βολεμένων και των διορισμένων. Όπως λεει και ο Βουτσάς σε μια ταινία, όσοι μπόρεσαν να τρουπώσουν.
Στο δημόσιο, στην Ολυμπιακή, στις δημόσιες επιχειρήσεις.
Οι υπόλοιποι είναι αυτοί που πληρώνουν το λογαριασμό. Οι βολεμένοι της μιας παράταξης περιμένουν ανεξαρτητα αν η διακυβέρνησητου κόματος τους ήταν καλή, θέλουν πάση θυσία να είναι στην εξουσία για να έχουν έναν βουλευτή- μέσον μήπως τρουπώσει και το παιδί τους για να διαιωνισθεί το είδος. (Δεν θέλω να ακούσω για αξιοκρατίες κ.α.)
Η καμένη γή δεν τους χαλάει δεν έχουν μαγαζί να καεί, τον μισθό τους θα τον πάρουν (Εδώ χωράει ένα σαρδόνιο χαμόγελο, γιατι και εκεί υπάρχουν όρια), αρκεί να μην καεί το 4x4 που το αγόρασαν φακελάκι φακελάκι ή να μην χτυπήσουν οι ληστές το σπίτι τους και τους πάρουν την LCD τηλεόραση,



Δεν υπάρχουν σχόλια: